اخلاص
از مولیالموحدین علیعلیهالسلام روایت شده است که:
«طوبی لمن اخلص لله العباده و الدعاء و لم یشعل قملبه بما تدی عیناه و لم یسس ذکرالله بما تسمع اذناه و لم یحزن صدره بما اعطی غیره»
خوشا به حال کسی که عبادت و دعایش را برای خدا خالص کند، و قلب خود را به آنچه میبیند مشغول ندارد، و یاد خدا را با آنچه میشنود، به فراموشی نسپرد، و روش به خاطر نعمتهایی که به دیگران داده شده است، غمگین نشود.
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم تیر 1386ساعت 21:33 توسط مرتضی
|
